กริมจอว์ได้แต่อึ้งพูดอะไรไม่ออกไปอีกหลายวัน ที่สำคัญก็คือ หนุ่มร่างบางผิวซีดคนนั้นอยู่ห้องเดียวกับเขาด้วยน่ะสิ....
"เฮ้อ...แม้แต่ชื่อชั้นยังไม่รู้จัก แล้วพวกแกจะให้ชั้นไปขอคบกับเค้าเนี่ยนะ?"กริมจอว์ขึ้นเสียง พูดก็พูดไป ที่จริงแล้วเจ้าบ๊วยหวังว่าเพื่อน ๆ จะเห็นด้วยและเลิกให้เขาตามจีบหนุ่มซีดคนนั้น.....
"ชั้นรู้จัก ชื่อ อุลคิโอร่า ชิฟเฟอร์ เป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาเรียนปี 1 เหมือนเรา"อิจิโกะสาธยาย
"อุลคิโอร่า? ชื่อเพราะดีหนิ"กริมจอว์ถึงกับเผลอชม "ว่าแต่ทำไมชั้นถึงไม่เคยเห็นเค้าเลยฟระ?"
"ก็แกวัน ๆ เอาแต่จีบผู้หญิงกับไอ้พวกผู้ชายหน้าหวาน ๆ ที่วัน ๆ เอาแต่จ้องจะจับแกน่ะสิ อย่างลูปี้นั่นไง เห็นตอนแรก ๆ แกชอบไปจีบมันจัง ตอนนี้ยังไงล่ะ? เบื่อแล้วล่ะสิ"อิจิโกะว่าเข้าให้
"ก็ดูดิ ชอบมาเกาะแกะชั้นจะตาย น่าเบื่อ....ผู้ชายหน้าตาน่ารัก ๆ ทำตัวเรียบร้อย ๆ ไม่มีเลยรึไงน้า~?"
"ก็อุลคิโอร่าไง...หมอนั่นน่ะวัน ๆ เอาแต่เรียน เพื่อนก็ไม่ค่อยมี ไม่ค่อยสนใจใครด้วย น่าลองออกนากริมจอว์"อิลฟอร์ทลูบคาง
"อย่างนั้นเค้าไม่เรียกเรียบร้อยแล้วโว้ย!! เค้าเรียกว่าเย็นชาต่างหาก!!"กริมจอว์เอ็ดใส่เพื่อนมาดคุณชายที่วัน ๆ เอาแต่นั่งเสยผม
"แต่ก็ดีกว่าลูปี้ไหมล่ะ?"แช้ด...หนุ่มผิวเข้มพูดขึ้นมากลางวงสนทนา หมอนี่พูดทีไรต้องเป็นคำพูดที่แทงใจดำคนฟังทุกที
"เออ ๆ จะพยายาม อย่างน้อยก็รู้จักชื่อแล้วล่ะฟะ"กริมจอว์ถอนหายใจ
-----------------------------------------------------
หนุ่มผมฟ้าเฝ้าสังเกตุพฤติกรรมของอุลคิโอร่าอยู่ประมาณ 1 อาทิตย์ ดูเรื่องต่าง ๆ ที่ร่างบางชอบทำ และส่วนมาก....กริมจอว์จะได้อยู่แต่หอสมุด....เพราะกิจกรรมที่อุลคิโอร่าชอบก็คือ.....อ่านหนังสือนั่นเอง......
'ไอ้แห้งนี่มันไม่มีเพื่อนเลยรึไงวะ?'ร่างสูงขมวดคิ้ว แต่เมื่อเห็นเด็กหนุ่มอีกคนมานั่งข้าง ๆ พร้อมกับคุยกับอุลคิโอร่าไปด้วย กริมจอว์ก็เข้าใจในทันที......ยิ่งกว่านั้น อุลคิโอร่ายังยิ้มตอบผู้ชายคนนั้นอีกด้วย ทำให้กริมจอว์ได้เห็นใบหน้าอีกด้านนึงของร่างบางเป็นครั้งแรก.....
'.....ตอนยิ้มก็น่ารักดีนี่หว่า....'
พอคิดได้แบบนั้น รอยยิ้มจาง ๆ ก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขาอย่างที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว.....
'ว่าแต่คุยอะไรกันฟะ?'กริมจอว์พยายามแทรกแทรงเข้าไปนั่งที่ฝั่งตรงกันข้ามโต๊ะเดียวกันกับเป้าหมาย(?)และพยายามเงี่ยหูฟังโดยทำเนียน เอาหนังสือพิมพ์มากางเปิดปิดหน้าตัวเองไว้ทั้ง ๆ ที่มันกลับหัว
"เป็นยังไงบ้างดีรอย? หายไข้แล้วเหรอ?"อุลคิโอร่ายิ้มก่อนจะพูดออกมา น้ำเสียงที่เย็นชานั้นอ่อนลง
"อื้อ.....ว่าแต่นายเหอะ ชั้นไม่อยู่อาทิตย์นึงมีอะไรเกิดขึ้นบ้างเหรอ?"ดีรอยถามลูบเส้นผมสีดำสนิทของเพื่อนรักเบา ๆ รอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์สำหรับคนที่ไม่รู้จัก แต่อุลคิโอร่ารู้ดีว่าเป็นรอยยิ้มปกติของดีรอยอยู่แล้ว....(คืออุลคิโอร่านี่เท่าที่เราดูถ้าจะให้คู่กับดีรอยนี่ควรจะเป็นเคะมากกว่านะ ก็แบบว่าหน้าดีรอยมันเถื่อนกว่าอ่ะ> <)
"มีใครมาจีบนายรึเปล่า?"ดีรอยแกล้งถามเล่น ๆ พร้อมกับหัวเราะออกมาเบา ๆ
"เปล่า"อุลคิโอร่าส่ายหัวเบา ๆ ไปมาอย่างช้า ๆ
"อุลน่ะมีชั้นคนเดียวก็พอแล้วนี่เนาะ^ ^"ดีรอยฉีกยิ้มอีก อุลคิโอร่ายิ้มน้อย ๆ แล้วพยักหน้ารับช้า ๆ"เดี๋ยวมานะ"
ดีรอยลุกออกไปจากโต๊ะและออกจากห้องสมุดไป ร่างบางเดินไปตามที่ชี้ว่า "ทางไปห้องน้ำ" และเปิดประตูเข้าไปที่ห้องน้ำชาย ดีรอยเปิดก๊อกน้ำและเอาฝ่ามือทั้งสองข้างรองน้ำ ก่อนจะเอาน้ำที่ขังอยู่ในมือทั้งสองข้างสาดไปที่ใบหน้าหวาน(ที่แพ้อุลคิโอร่า)
"อ้าว...ดีรอย~ ไม่เจอกันนานนะ"น้ำเสียงที่ฟังดูยียวนกวนประสาทดังมาจากประตูห้องน้ำ....ร่างบาง(ที่แพ้อุลคิโอร่า)หันกลับไปที่ประตู
"อิลฟอร์ท..."ดีรอยพูดเสียงต่ำ แววตาเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที....เป็นจังหวะเดียวกันกับที่อิลฟอร์ทปิดประตูและลงกลอน.....ก่อนที่ร่างสูงจะค่อย ๆ เดินมาหาร่างบางตรงหน้า....
ดีรอยถอยห่างจนหลังชนกับขอบเคาท์เตอร์อ่างล้างหน้า ส่วนร่างสูงก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ดูแล้ว......ชวนให้คิดลึก.....
"จะทำอะไร?"ดีรอยถามเสียงสั่น ไม่รู้เพราะความโกรธหรือเพราะ อะไรกันแน่...
"ไม่เห็นต้องถามเลยนี่"อิลฟอร์ทตอบ...
แต่ก่อนที่ร่างสูงจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น.....
"ใครม่างล็อคประตูห้องน้ำฟระ!!!?? ฉี่จะราดแล้วโว้ยยยย!!!!"
'โครมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!'
ประตูที่ถูกล็อคอยู่กระเด็นอย่างรวดเร็วมากระแทกเข้ากับอิลฟอร์ทดังปั้ก!!!!
ดัง...'ปั้กกกกก!!!!'
............สลบเหมือดสิครับ..............
ดีรอยถอนหายใจก่อนจะมองผู้มาใหม่และทำหน้ยิ้มแหย ๆ
"ศาสตราจารย์ซารากิ หวะหวัดดีครับ"
"เออ!!"ซารากิ เคมปาจินั่นเอง แต่ดูท่าเขาจะไม่สนใจเรื่องที่เขาก่อไว้แม้แต่นิด วิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว......
"เคมจังขอเข้าไปด้วยดิ!!!!"เสียงของเด็กน้อยผมชมพูยืนอยู่หน้าห้องน้ำ
"ไม่ต้องเลยเฟ้ย ยาจิรุ!!! อยู่ห่างกันซัก 2-3 นาทีตอนชั้นเข้าห้องน้ำคงไม่ตายหรอกมั้ง!!!?"เสียงซารากิดังมาจากห้องส้วมที่ 6
--------------------------------------------------------
"เอ่อ....ตรงนี้มีคนนั่งมั้ย?"คาสโนว่าหนุ่มเริ่มใช้มุกโบราณกาลทันที ก็เห็น ๆ อยู่ว่าทั้งโต๊ะอุลคิโอร่านั่งอยู่คนเดียว...........
"ไม่มี"อุลคิโอร่าตอบสั้น ๆ โดยไม่คิดจะเงยหน้ามามองคนถามแม้แต่น้อย....
'ไอ้หมอนี่....พูดเกินสามคำมันจะตายรึไงวะ?'หนุ่มผมฟ้าคิดในใจพร้อมเกาหัวที่มันยุ่งอยู่แล้วให้มันยุ่งเข้าไปอีก
"อุลคิโอร่า!~"ดีรอยตะโกนเสียงยืดยาวก่อนจะโผเข้ากอดรัดฟัดเหวี่ยงอุลคิโอร่าทันทีต่อหน้าต่อตากริมจอว์.....
'อะ....ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกัน!!!? ขนาดตู...แม้แต่จะคุยด้วยยังไม่ได้ แต่ไอ้ฟันแปลกนี่มันกลับได้กอดเชียวเรอะ!!!? 'กริมจอว์นึกแค้นในใจ
"อื๋อ...ว่าแต่นายเป็นใครเนี่ย? อุลคิโอร่า รู้จักเหรอ?"ดีรอยถามทั้ง ๆ ที่แขนยังรัดรอบคอเพื่อนซี้อยู่จากทางด้านหลัง...
"ยึ้ย....ไอ้บ้านี่!!! แก้มชนแก้มมม!!!ว้ากกกก!!!' บ๊วย....สติแตก....เคยเห็นกันมั้ยครับ ไม่เคยมาดูฟิคผมนี่....-*-
"ไม่รู้จัก...."อุลคิโอร่าส่ายหน้าน้อย ๆ นั่นยิ่งทำให้กริมจอว์ที่สติแตกถึงกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปเลยทีเดียว....
"เหรอ...? งั้นไปกันเถอะ"ดีรอยแอบยิ้มเยาะเย้ยให้กริมจอว์ 1 ครั้งแล้วลากอุลคิโอร่าไปด้วย.....
............ด้วยศักดิ์ศรีของคาสโนว่า........เมื่อโดนหยามกันแบบนี้ มันทนไม่ด้ายยยยย!!!~..................
"เฮ้ย!!เดี๋ยวอุลคิโอร่า!!!!"กริมจอวฺตะโกนเรียกไป อุลคิโอร่าจะหันมามองแต่ดีรอยก็จูงมือไปที่โรงอาหารอ่างรวดเร็วจนตัวของร่างบางลอยไปตามลม......-*-
มหกรรมการตามล่าหาศักดิ์ศรีของคาสโนว่าจึงเริ่มขึ้น....ไม่สิต้องเรียกว่ามหกรรมไล่ล่าจับมากกว่าสินะ....
ทั้งสาม(ที่จริงต้องเรียกว่าทั้งสองเพราะอุลคิโอร่ายังไม่ได้รู้เรื่องอะไรกะไอ้สองตัวนี้เลย-*-)ไล่กันตั้งแต่ห้องสมุด หน้าห้องน้ำ หอประชุม ห้องเรียนต่าง ๆ บันไดเลื่อน หน้าเวทีที่มช้แสดงละคร(ขึ้นไปวิ่งไล่กันบนเวทีอีกตะหาก)จนมาถึงที่สุดท้าย....โรงอาหาร....
ซึ่งตอนนั้นเองพวกเร็นจิอิจิโกะกำลังนั่งกินข้าวกินอาหารกันอยู่พอดี.....
"อ้าว!นั่นมันกริมจอว์นี่หว่า เฮ้!!กริมจอว์"อิจิโกะตะโกน แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ทุกคนก็จ้องดู ตอนแรกจ้องที่ดีรอยที่วิ่งผ่านโต๊ะพร้อมอุ้มอุลคิโอร่าไปด้วย ก่อนจะหันกลับมาจ้องกริมจอว์ที่วิ่งผ่านโต๊ะไปเช่นกัน......
'ชิ ไอ้หมอนี่ จะตามอีกนานยมั้ยเนี่ย!?'ดีรอยคิดก่อนจะ คว้าแก้วน้ำบนโต๊ะมาสาดน้ำลงที่พื้นขาดเป็นหย่อม....แล้วบ๊วยที่วิ่งตามมาก็...........
"แว้กกกกกกกกกกกก!!!!!!!!"ลื่นสิครับ.........
'โครมมมม!!!!!'ใครมาเห็นภาพตอนนี้นี่ เสียกับเสีย.....คาสโนว่าสุดหล่อของโรงเรียน ขาข้างหนึ่งพาดบนเก้าอี้ข้าง ๆ แขนแผ่กระจายเหมือนกบโดนรถทับ(เปรียบให้ดีกว่านี้หน่อยสิเฟ้ยยไอ้คนเขียน-กริม)ขาอีกข้างชี้โด่ชี้เด่ขึ้นหลังคา.....โดยที่เพื่อน ๆ แค่ชะโงกหน้ามาดูและถามว่า......
"เฮ้ย กริมจอว์ ตายรึยังวะ?" อย่างพร้อมเพรียง......
--------------------------------------------------
"เฮ้ย!!นี่มันอะไรวะเนี่ย!!!"กริมจอว์วางหนังสือพิมพ์ลงกับโต๊ะอย่างหัวเสีย(หนังสือพิมพ์เฉพาะของโรงเรียนน่ะครับ)
"อื้อหือ.....พาดหัวข่าวได้เจ๋งดีนี่..."ชูเฮย์ชมเปาะ....ก่อนที่เพื่อน ๆ จะเอาไปอ่านกันมั่ง
"กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!! กั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ!!!~"อิกคาขุหัวเราะออกมาทันที บางคนก็ยิ้ม ๆ บางคนขำร่วมกับอิกคาขุ
"ขำอะไรกันนักกันหนา....!!!? ชั้นเสียหายนะเนี่ย!!?"
โทชิโร่ที่รำคาญเสียงของพวกเพื่อน ๆ จนทนไม่ไหว หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่านบ้าง........
หน้า 1 พาดหัวข่าว...
ดับอนาถ!!!บ๊วยลื่น!!!โต๊ะคว่ำถาดกระจายระเนระนาดกลางโรงอาหาร!!! (อ่านต่อหน้า 41)
....อืม.....มันพาดหัวข่าวได้เจ๋งจริง ๆ......
edit @ 2007/09/30 08:51:51
edit @ 11 Oct 2007 21:51:05 by paint-slayer
edit @ 7 Jul 2008 20:14:10 by paint-slayer