2007/Oct/11

ไม่มีอะไรทำก็เลยเอารูปกริมอุลมาแจกสาวกคู่นี้ให้ได้ชมกันเล่น ๆ ครับ เครดิตนั้นจะเอามาแปะทีหลังนะครับขอหาเครดิตก่อนเน้อ-*-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

http://identity.velvet.jp/p/img.html
http://weekend.chu.jp/
http://yugokp.web.fc2.com/top.html
http://homepage2.nifty.com/iro-iro/top.html

 

เครดิตรูปส่วนใหญ่กั๊บ บางรูปก็ไม่มีเพราะจำไม่ได้ว่าไปสูบมาจากไหน-*-

 

edit @ 11 Oct 2007 22:02:10 by paint-slayer

edit @ 12 Oct 2007 14:15:20 by paint-slayer

2007/Sep/29

ว่าง ๆ เลยมานั่งเค้นการ์ตูนที่ชอบที่มีอยู่ในหัวสมองทั้งที่จบไปแล้วและยังไม่จบ มันเยอะอยู่แฮะ เลือกเอาเฉพาะที่ชอบจริงมาละกันนะ-*-

1.Bleach(ยังไม่จบ)

ที่ชอบเพราะเรื่องนี้เนื้อเรื่องมาแหวกแนวดี แถมตัวละครก็แหวกแนวอีกตะหากด้วย รวมไปถึงทรงผมของตัวละครก็แหวกแนวเช่นกัน เช่น อุรุรุ เบียคุยะ ยูมิจิกะ บลา ๆๆ อีกทั้งฉากบู๊ก็มีไม่รู้จักหยุดจักหย่อน แต่ก็มีเว้นบ้างพอเหมาะสม ลายเส้นของ อ.คุโบ เก๋าเป็นที่น่ายอมรับอย่างยิ่ง อีกทั้งนิสัยของพระนางของเรื่องที่แหวกแนวมากเหลือเกิน การ์ตูนญี่ปุ่นส่วนมากพระเอกต้องเป็นพวกเรียบร้อย สุภาพ หรือบางทีก็เป็นพวกคุณชายจอมหยิ่งไปเลย และนางเอก ถ้าไม่เรียบร้อยน่ารักก็ต้องบู๊เก่งและแต่งตัววาบหวาม แต่บลีชไม่ทั้ง 2 อย่าง เพราะลูเคียของเรากวนประสาทอย่างหาที่เปรียบมิได้......

และที่ชอบเรื่องนี้ก็เพราะตัวละครเยอะ จำยาก ท้าทายคนสมองเสื่อมแบบผมดี-*-......อีกอย่างถ้าเป็นในเรื่องของพวกวาย ๆ แล้วนี่มันก็มีให้จิ้นเยอะหลายคู่เลยทีเดียว

2.Eyesheild 21(ยังไม่จบ)

ที่ชอบเรื่องนี้ก็เพราะมันฮาดี อีกอย่างไอ้เราก็ชอบอยู่แล้วการ์ตูนกีฬาเหอะ ๆ อีกอย่างนึงก็คือลักษณะของตัวละครและลักษณะของเรื่อง มันไม่เวอร์ดี ไม่เหมือนเรื่องกัปตันสึบาสะ ลูกเตะโน่นลูกเตะนี่เว่อร์ซะ-*-.....เรื่องไอ้หนูแข้งทองก็ตามหลักความจริงเกินไปจนน่าเบื่อ เรื่องอายชีลด์นี่แหละกำลังพอดี

3.Flame of recca (จบแล้ว)

เหตุผลที่ชอบเรื่องนี้เพราะมันส์มากกกกกกกกกกกกกกก!!!! ฉากสู้มีตลอดทั้งเรื่องอ่านกันสะใจจอร์จดีแท้!!! ลายเส้นคมตวัดได้ใจมากกกก เส้นผมและหน้าตาตัวละครวาดได้สวยมาก เสียดายสัดส่วนของตัวละครผู้หญิง อ.อันไซชอบวาดอวบ ๆ -*- แต่ถือว่าเนื้อเรื่องดำเนินได้ดี และก็มันส์ดีจริง ๆ ชอบความคิดที่แหวกแนวของแกที่ชอบเอาตัวละครนี้หักมุมมาอยู่กับไอ้คนนี้ประมาณนี้ล่ะครับ แล้วก็ความฮาตั้งแต่เล่มแรกยันเล่มเกือบจบ(เล่มจบบ่มีฉากฮาน่อ) แต่ถือว่าจบได้เศร้ามาก.....ที่คาโอรุไปอยู่กะคุเร เรกกะอยู่กะแม่ โดม่อนกะฟูโกะก็เรื่อเปื่อย แถมแยกกะไรฮะอีก โจกเกอร์ตัวโปรดผมก็ดันมาตายซะอีก เซ็ง ๆๆๆๆ ไม่พอใจตรงนี้นี่แล-*-

4.Berserk (ยังไม่จบ)

มันช่างเป็นการ์ตูนที่วาดได้เปลืองหมึกดีแท้ ๆ น้ออออ~ ลายเส้นสวยออกแนวเหมือนจริง แต่วาดสวยมากกกกกกกกก ภาพโหดถูกใจ ที่สำคัญทึ่งกับพระเอกที่วัน ๆ ถือดาบเล่มใหญ่ขนาดนั้นแกว่งไปแกว่งมาได้ด้วยมือเดียว!!!(ดาบใหญ่กว่าอิจิโกะอีกอ่ะ-*-) และประทับใจเนื้อเรื่องที่ถึงแม้จะยุ่งวุ่นวายแต่ก็พออ่านได้รู้เรื่อง ฉากบู๊สะใจมาก แม้จะมีคำพูดบางประโยคของตัวละครที่เราไม่เข้าใจบ้างก็ตาม เช่น เล่ม 23 คำพูดของฟาลเนเซ่ที่พูดกับตัวเองตรงโขดหินว่าเพิ่งมองเห็นตัวเองเป็นครั้งแรก....

5.Hajime no ippo(ยังไม่จบ)

เป็นการ์ตูนมวยที่สนุกและมันส์ที่สุดแล้ววววว มันส์กว่ากาแล็กติก้าแมกนั่มอีกอ่ะ!! สุดยอดไปเลยท่านผู้ชม!!! ภาพสวย ซาดิสม์ไปสักนิดสำหรับการ์ตูนมวย-*- เนื้อเรื่องดำเนินใช้ได้ และให้หลักเกี่ยวกับมวยได้ดี อ่านแล้วเข้าใจกติกาได้ทันทีไม่เหมือนอายชีลด์-*-(หรือเราโง่เอง) ประทับใจความฮาของตัวเอกทั้ง 5 ตัวมาก ๆ เพียงแต่หมั่นไส้พระเอกเท่านั้นเอง-*-

อืมม์ที่จริงมีมากกว่านี้นะการ์ตูนที่ชอบ แต่มันก็ชอบแค่ระดับปานกลาง แต่ไอ้ข้างบนนี้คือชอบมากกกกกกก ๆๆๆๆ!!!! เรื่องอื่น ๆ ก็มีแค่พวก ตูมันเตี้ย เบย์เบลด แบบนี้ถึงจะเรียกว่าเจ๋ง ซอยด์ ดิจิมอน บลา ๆๆๆๆ


edit @ 2007/09/29 23:51:53
edit @ 2007/09/29 23:52:32

2007/Sep/29

กริมจอว์ได้แต่อึ้งพูดอะไรไม่ออกไปอีกหลายวัน ที่สำคัญก็คือ หนุ่มร่างบางผิวซีดคนนั้นอยู่ห้องเดียวกับเขาด้วยน่ะสิ....


"เฮ้อ...แม้แต่ชื่อชั้นยังไม่รู้จัก แล้วพวกแกจะให้ชั้นไปขอคบกับเค้าเนี่ยนะ?"กริมจอว์ขึ้นเสียง พูดก็พูดไป ที่จริงแล้วเจ้าบ๊วยหวังว่าเพื่อน ๆ จะเห็นด้วยและเลิกให้เขาตามจีบหนุ่มซีดคนนั้น.....

"ชั้นรู้จัก ชื่อ อุลคิโอร่า ชิฟเฟอร์ เป็นเด็กใหม่ที่เพิ่งย้ายเข้ามาเรียนปี 1 เหมือนเรา"อิจิโกะสาธยาย

"อุลคิโอร่า? ชื่อเพราะดีหนิ"กริมจอว์ถึงกับเผลอชม "ว่าแต่ทำไมชั้นถึงไม่เคยเห็นเค้าเลยฟระ?"

"ก็แกวัน ๆ เอาแต่จีบผู้หญิงกับไอ้พวกผู้ชายหน้าหวาน ๆ ที่วัน ๆ เอาแต่จ้องจะจับแกน่ะสิ อย่างลูปี้นั่นไง เห็นตอนแรก ๆ แกชอบไปจีบมันจัง ตอนนี้ยังไงล่ะ? เบื่อแล้วล่ะสิ"อิจิโกะว่าเข้าให้

"ก็ดูดิ ชอบมาเกาะแกะชั้นจะตาย น่าเบื่อ....ผู้ชายหน้าตาน่ารัก ๆ ทำตัวเรียบร้อย ๆ ไม่มีเลยรึไงน้า~?"

"ก็อุลคิโอร่าไง...หมอนั่นน่ะวัน ๆ เอาแต่เรียน เพื่อนก็ไม่ค่อยมี ไม่ค่อยสนใจใครด้วย น่าลองออกนากริมจอว์"อิลฟอร์ทลูบคาง

"อย่างนั้นเค้าไม่เรียกเรียบร้อยแล้วโว้ย!! เค้าเรียกว่าเย็นชาต่างหาก!!"กริมจอว์เอ็ดใส่เพื่อนมาดคุณชายที่วัน ๆ เอาแต่นั่งเสยผม

"แต่ก็ดีกว่าลูปี้ไหมล่ะ?"แช้ด...หนุ่มผิวเข้มพูดขึ้นมากลางวงสนทนา หมอนี่พูดทีไรต้องเป็นคำพูดที่แทงใจดำคนฟังทุกที

"เออ ๆ จะพยายาม อย่างน้อยก็รู้จักชื่อแล้วล่ะฟะ"กริมจอว์ถอนหายใจ

-----------------------------------------------------

หนุ่มผมฟ้าเฝ้าสังเกตุพฤติกรรมของอุลคิโอร่าอยู่ประมาณ 1 อาทิตย์ ดูเรื่องต่าง ๆ ที่ร่างบางชอบทำ และส่วนมาก....กริมจอว์จะได้อยู่แต่หอสมุด....เพราะกิจกรรมที่อุลคิโอร่าชอบก็คือ.....อ่านหนังสือนั่นเอง......

'ไอ้แห้งนี่มันไม่มีเพื่อนเลยรึไงวะ?'ร่างสูงขมวดคิ้ว แต่เมื่อเห็นเด็กหนุ่มอีกคนมานั่งข้าง ๆ พร้อมกับคุยกับอุลคิโอร่าไปด้วย กริมจอว์ก็เข้าใจในทันที......ยิ่งกว่านั้น อุลคิโอร่ายังยิ้มตอบผู้ชายคนนั้นอีกด้วย ทำให้กริมจอว์ได้เห็นใบหน้าอีกด้านนึงของร่างบางเป็นครั้งแรก.....

'.....ตอนยิ้มก็น่ารักดีนี่หว่า....'

พอคิดได้แบบนั้น รอยยิ้มจาง ๆ ก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขาอย่างที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว.....

'ว่าแต่คุยอะไรกันฟะ?'กริมจอว์พยายามแทรกแทรงเข้าไปนั่งที่ฝั่งตรงกันข้ามโต๊ะเดียวกันกับเป้าหมาย(?)และพยายามเงี่ยหูฟังโดยทำเนียน เอาหนังสือพิมพ์มากางเปิดปิดหน้าตัวเองไว้ทั้ง ๆ ที่มันกลับหัว

"เป็นยังไงบ้างดีรอย? หายไข้แล้วเหรอ?"อุลคิโอร่ายิ้มก่อนจะพูดออกมา น้ำเสียงที่เย็นชานั้นอ่อนลง

"อื้อ.....ว่าแต่นายเหอะ ชั้นไม่อยู่อาทิตย์นึงมีอะไรเกิดขึ้นบ้างเหรอ?"ดีรอยถามลูบเส้นผมสีดำสนิทของเพื่อนรักเบา ๆ รอยยิ้มที่ดูเจ้าเล่ห์สำหรับคนที่ไม่รู้จัก แต่อุลคิโอร่ารู้ดีว่าเป็นรอยยิ้มปกติของดีรอยอยู่แล้ว....(คืออุลคิโอร่านี่เท่าที่เราดูถ้าจะให้คู่กับดีรอยนี่ควรจะเป็นเคะมากกว่านะ ก็แบบว่าหน้าดีรอยมันเถื่อนกว่าอ่ะ> <)

"มีใครมาจีบนายรึเปล่า?"ดีรอยแกล้งถามเล่น ๆ พร้อมกับหัวเราะออกมาเบา ๆ

"เปล่า"อุลคิโอร่าส่ายหัวเบา ๆ ไปมาอย่างช้า ๆ

"อุลน่ะมีชั้นคนเดียวก็พอแล้วนี่เนาะ^ ^"ดีรอยฉีกยิ้มอีก อุลคิโอร่ายิ้มน้อย ๆ แล้วพยักหน้ารับช้า ๆ"เดี๋ยวมานะ"

ดีรอยลุกออกไปจากโต๊ะและออกจากห้องสมุดไป ร่างบางเดินไปตามที่ชี้ว่า "ทางไปห้องน้ำ" และเปิดประตูเข้าไปที่ห้องน้ำชาย ดีรอยเปิดก๊อกน้ำและเอาฝ่ามือทั้งสองข้างรองน้ำ ก่อนจะเอาน้ำที่ขังอยู่ในมือทั้งสองข้างสาดไปที่ใบหน้าหวาน(ที่แพ้อุลคิโอร่า)

"อ้าว...ดีรอย~ ไม่เจอกันนานนะ"น้ำเสียงที่ฟังดูยียวนกวนประสาทดังมาจากประตูห้องน้ำ....ร่างบาง(ที่แพ้อุลคิโอร่า)หันกลับไปที่ประตู

"อิลฟอร์ท..."ดีรอยพูดเสียงต่ำ แววตาเปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที....เป็นจังหวะเดียวกันกับที่อิลฟอร์ทปิดประตูและลงกลอน.....ก่อนที่ร่างสูงจะค่อย ๆ เดินมาหาร่างบางตรงหน้า....

ดีรอยถอยห่างจนหลังชนกับขอบเคาท์เตอร์อ่างล้างหน้า ส่วนร่างสูงก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ดูแล้ว......ชวนให้คิดลึก.....

"จะทำอะไร?"ดีรอยถามเสียงสั่น ไม่รู้เพราะความโกรธหรือเพราะ อะไรกันแน่...

"ไม่เห็นต้องถามเลยนี่"อิลฟอร์ทตอบ...

แต่ก่อนที่ร่างสูงจะได้ทำอะไรไปมากกว่านั้น.....

"ใครม่างล็อคประตูห้องน้ำฟระ!!!?? ฉี่จะราดแล้วโว้ยยยย!!!!"
'โครมมมมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!'

ประตูที่ถูกล็อคอยู่กระเด็นอย่างรวดเร็วมากระแทกเข้ากับอิลฟอร์ทดังปั้ก!!!!

ดัง...'ปั้กกกกก!!!!'

............สลบเหมือดสิครับ..............

ดีรอยถอนหายใจก่อนจะมองผู้มาใหม่และทำหน้ยิ้มแหย ๆ

"ศาสตราจารย์ซารากิ หวะหวัดดีครับ"

"เออ!!"ซารากิ เคมปาจินั่นเอง แต่ดูท่าเขาจะไม่สนใจเรื่องที่เขาก่อไว้แม้แต่นิด วิ่งเข้าห้องน้ำอย่างรวดเร็ว......

"เคมจังขอเข้าไปด้วยดิ!!!!"เสียงของเด็กน้อยผมชมพูยืนอยู่หน้าห้องน้ำ

"ไม่ต้องเลยเฟ้ย ยาจิรุ!!! อยู่ห่างกันซัก 2-3 นาทีตอนชั้นเข้าห้องน้ำคงไม่ตายหรอกมั้ง!!!?"เสียงซารากิดังมาจากห้องส้วมที่ 6

--------------------------------------------------------

"เอ่อ....ตรงนี้มีคนนั่งมั้ย?"คาสโนว่าหนุ่มเริ่มใช้มุกโบราณกาลทันที ก็เห็น ๆ อยู่ว่าทั้งโต๊ะอุลคิโอร่านั่งอยู่คนเดียว...........

"ไม่มี"อุลคิโอร่าตอบสั้น ๆ โดยไม่คิดจะเงยหน้ามามองคนถามแม้แต่น้อย....

'ไอ้หมอนี่....พูดเกินสามคำมันจะตายรึไงวะ?'หนุ่มผมฟ้าคิดในใจพร้อมเกาหัวที่มันยุ่งอยู่แล้วให้มันยุ่งเข้าไปอีก

"อุลคิโอร่า!~"ดีรอยตะโกนเสียงยืดยาวก่อนจะโผเข้ากอดรัดฟัดเหวี่ยงอุลคิโอร่าทันทีต่อหน้าต่อตากริมจอว์.....

'อะ....ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกัน!!!? ขนาดตู...แม้แต่จะคุยด้วยยังไม่ได้ แต่ไอ้ฟันแปลกนี่มันกลับได้กอดเชียวเรอะ!!!? 'กริมจอว์นึกแค้นในใจ

"อื๋อ...ว่าแต่นายเป็นใครเนี่ย? อุลคิโอร่า รู้จักเหรอ?"ดีรอยถามทั้ง ๆ ที่แขนยังรัดรอบคอเพื่อนซี้อยู่จากทางด้านหลัง...

"ยึ้ย....ไอ้บ้านี่!!! แก้มชนแก้มมม!!!ว้ากกกก!!!' บ๊วย....สติแตก....เคยเห็นกันมั้ยครับ ไม่เคยมาดูฟิคผมนี่....-*-

"ไม่รู้จัก...."อุลคิโอร่าส่ายหน้าน้อย ๆ นั่นยิ่งทำให้กริมจอว์ที่สติแตกถึงกับวิญญาณหลุดออกจากร่างไปเลยทีเดียว....

"เหรอ...? งั้นไปกันเถอะ"ดีรอยแอบยิ้มเยาะเย้ยให้กริมจอว์ 1 ครั้งแล้วลากอุลคิโอร่าไปด้วย.....

............ด้วยศักดิ์ศรีของคาสโนว่า........เมื่อโดนหยามกันแบบนี้ มันทนไม่ด้ายยยยย!!!~..................

"เฮ้ย!!เดี๋ยวอุลคิโอร่า!!!!"กริมจอวฺตะโกนเรียกไป อุลคิโอร่าจะหันมามองแต่ดีรอยก็จูงมือไปที่โรงอาหารอ่างรวดเร็วจนตัวของร่างบางลอยไปตามลม......-*-

มหกรรมการตามล่าหาศักดิ์ศรีของคาสโนว่าจึงเริ่มขึ้น....ไม่สิต้องเรียกว่ามหกรรมไล่ล่าจับมากกว่าสินะ....

ทั้งสาม(ที่จริงต้องเรียกว่าทั้งสองเพราะอุลคิโอร่ายังไม่ได้รู้เรื่องอะไรกะไอ้สองตัวนี้เลย-*-)ไล่กันตั้งแต่ห้องสมุด หน้าห้องน้ำ หอประชุม ห้องเรียนต่าง ๆ บันไดเลื่อน หน้าเวทีที่มช้แสดงละคร(ขึ้นไปวิ่งไล่กันบนเวทีอีกตะหาก)จนมาถึงที่สุดท้าย....โรงอาหาร....

ซึ่งตอนนั้นเองพวกเร็นจิอิจิโกะกำลังนั่งกินข้าวกินอาหารกันอยู่พอดี.....

"อ้าว!นั่นมันกริมจอว์นี่หว่า เฮ้!!กริมจอว์"อิจิโกะตะโกน แต่เมื่อเห็นสถานการณ์ตรงหน้า ทุกคนก็จ้องดู ตอนแรกจ้องที่ดีรอยที่วิ่งผ่านโต๊ะพร้อมอุ้มอุลคิโอร่าไปด้วย ก่อนจะหันกลับมาจ้องกริมจอว์ที่วิ่งผ่านโต๊ะไปเช่นกัน......

'ชิ ไอ้หมอนี่ จะตามอีกนานยมั้ยเนี่ย!?'ดีรอยคิดก่อนจะ คว้าแก้วน้ำบนโต๊ะมาสาดน้ำลงที่พื้นขาดเป็นหย่อม....แล้วบ๊วยที่วิ่งตามมาก็...........

"แว้กกกกกกกกกกกก!!!!!!!!"ลื่นสิครับ.........

'โครมมมม!!!!!'ใครมาเห็นภาพตอนนี้นี่ เสียกับเสีย.....คาสโนว่าสุดหล่อของโรงเรียน ขาข้างหนึ่งพาดบนเก้าอี้ข้าง ๆ แขนแผ่กระจายเหมือนกบโดนรถทับ(เปรียบให้ดีกว่านี้หน่อยสิเฟ้ยยไอ้คนเขียน-กริม)ขาอีกข้างชี้โด่ชี้เด่ขึ้นหลังคา.....โดยที่เพื่อน ๆ แค่ชะโงกหน้ามาดูและถามว่า......

"เฮ้ย กริมจอว์ ตายรึยังวะ?" อย่างพร้อมเพรียง......

--------------------------------------------------

"เฮ้ย!!นี่มันอะไรวะเนี่ย!!!"กริมจอว์วางหนังสือพิมพ์ลงกับโต๊ะอย่างหัวเสีย(หนังสือพิมพ์เฉพาะของโรงเรียนน่ะครับ)

"อื้อหือ.....พาดหัวข่าวได้เจ๋งดีนี่..."ชูเฮย์ชมเปาะ....ก่อนที่เพื่อน ๆ จะเอาไปอ่านกันมั่ง

"กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!! กั่ก ๆ ๆ ๆ ๆ!!!~"อิกคาขุหัวเราะออกมาทันที บางคนก็ยิ้ม ๆ บางคนขำร่วมกับอิกคาขุ

"ขำอะไรกันนักกันหนา....!!!? ชั้นเสียหายนะเนี่ย!!?"

โทชิโร่ที่รำคาญเสียงของพวกเพื่อน ๆ จนทนไม่ไหว หยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาอ่านบ้าง........

หน้า 1 พาดหัวข่าว...

ดับอนาถ!!!บ๊วยลื่น!!!โต๊ะคว่ำถาดกระจายระเนระนาดกลางโรงอาหาร!!! (อ่านต่อหน้า 41)

....อืม.....มันพาดหัวข่าวได้เจ๋งจริง ๆ......

 

 


edit @ 2007/09/30 08:51:51

edit @ 11 Oct 2007 21:51:05 by paint-slayer

edit @ 7 Jul 2008 20:14:10 by paint-slayer