หลังจากวันนั้นมา กริมจอว์เดินไปไหนก็มีแต่คนมองหน้าแล้วก็อมยิ้ม บางคนที่มารายาทไม่ดีถึงกับขำออกมาจนน่าเตะ หรือบางทีกริมจอว์ก็เตะไปแล้วด้วย......
.............ใครมันเป็นคนเขียนข่าวของโรงเรียนฟระ.....ตูจะไปฆ่ามัน...............
กริมจอว์คิดอย่างนึกแค้นที่ภาพลักษณ์คาสโนว่าสุดหล่อและเนี้ยบของเขาป่นปี้ไม่มีชิ้นดีเพราะตัวอักษรเพียงไม่กี่คำเท่านั้น
"แกจะไปใส่ใจอะไรนักหนา ห๊ะ?....ยังไงหน้าที่ของแกก็ไมได้เกี่ยวอะไรกับหนังสือพิมพ์อยู่แล้วนี่หว่า....แกก็แค่ต้องจีบคนคนเดียวเท่านั้นเอง"อิลฟอร์ทเริ่มหน่ายเมื่อกริมจอว์บ่นเรื่องนี้เป็นรอบที่ 278 ของวัน
"อันที่จริงถ้าแกจีบเค้าไม่ติดจะเป็นการที่ทำให้แกเสียชื่อมากกว่าไอ้ข่าวนี่นะ ลองนึกภาพดูสิเพื่อน คาสโนว่าผู้ยิ่งใหญ่ จีบใครก็ติดหมด แต่กลับมาพ่ายแพ้ให้หนุ่มน้อย A4 ผู้น่ารักเพียงคนเดียวแบบนี้ มันไม่ทุเรศกว่าเรื่องที่แกล้มอีกเหรอวะ?"อิกคาขุร่ายยาวพลางล็อคคอกริมจอว์แล้วใช้มือวาดภาพไปบนอากาศเปล่า ๆ
"ก็จริงอย่างที่อิกกี้พูดนะกริมมี่~"ซาเอลพูดหยอก
"เออ ชั้นยอมรับ แต่อย่า-มา-เรียก-ชั้น-ว่า-กริม-มี่"กริมจอว์เน้นประโยกสุดท้าย จนซาเอลอดขำไมได้
"รีบไปเรียนกันเหอะ จะเข้าคาบแรกแล้ว"อิชิดะพูดก่อนจะเดินนำไป
-----------------------------------------------------------------
ช่วงพักเที่ยง
"เดินให้มันเร็ว ๆ หน่อยได้มั้ยเจ้าบ๊วย!!!! ชั้นหิวจนไส้จะขาดแล้ว!!!"เร็นจิตะโกนเมื่กริมจอว์เดินเอามือประสานกันไว้ที่ท้ายทอยอย่างสบายอารมณ์
"เรื่องของแกดิ ไม่ต้องมารอชั้นหรอก จะไปก็ไปก่อนไป๊!!ชิ่ว ๆ"กริมจอว์ไล่พร้อมทำมือโบกไล่-*- เร็นจิเส้นเลือดปูดพร้อมแบ็คกราวนด์รูปไฟลุกที่ด้านหลังแต่ก็ไมได้ว่าอะไร แล้วรีบวิ่งไปที่โรงอาหารทันที
กริมจอว์เดินป่านห้องสมุดแต่แล้วอุลคิโอร่าก็เดินสวนออกมาจากในห้องสมุดนั้น ทั้งสองชนกันเบา ๆ ไม่มีใครบาดเจ็บ
"อ้าว อุลคิโอร่าเองเหรอ หวัดดี"กริมจอว์ฉีกยิ้มจนปากฉีกเกือบถึงหู
"นาย....กริมจอว์สินะ"อุลคิโอร่าทักแล้วกระชับหนังสือในแขนให้แนบอก
"หา....นะ....นายจำชั้นได้ด้วยเหรอ!!!???"กริมจอว์อึ้ง!!!ชี้หน้าตัวเองแบบไม่อยากเชื่อ อุลคิโอร่าพยักหน้าน้อย ๆ แล้วพูดด้วยใบหน้าเฉย ๆ แบบไม่รู้สึกอะไร....แต่คนฟังถึงกับแข็งเป็นหินไปเลยทีเดียว
"อื้อ ก็ต้องจำได้สิ หน้าม่อ ๆ แบบนี้ก็มีแค่นายคนเดียวเท่านั้นแหละ"
-------------------------------------------------------------
"กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!~555555555555555555+"เพื่อน ๆ ร่วมวงต่างก็ขำกันออกมาแบบไม่คิดจะปกปิดกันเลยทีเดียว.........โดยเฉพาะอิกคาขุและเร็นจิที่ขำจนน้ำตาเล็ดแถมยังเอามืตบโต๊ะจนจานสะเทือนอีกตะหาก.................
.................ตูไม่น่าหลุดปากเล่าให้พวกมันฟังเลยจริง ๆ...............................
"ชั้นว่าอุลคิโอร่าเนี่ยแหละเหมาะกะนายจริง ๆ ว่ะ!!! คนอะไร๊!! ปากไม่ได้สมกับหน้าตาเลย 55555+"อิจิโกะเอามือกุมท้อง
"โดนเค้าพูดแบบนั้นจริง ๆ เหรอฟระ!!!?? 55555555+"ชูเฮย์เองก็ใช่ย่อย
"ก็เออน่ะสิ!!!"กริมจอว์ตะโกนก่อนจะเอามือทั้งสองข้างกุมขมับ........
"ปกติแล้วชั้นจะลงความเห็นว่าคนที่นายจีบทุกคนน่ะเป็นพวกงี่เง่าไมได้เรื่อง แต่คนนี้ชั้นต้องขอยอมรับเลย"ฮิทสึกายะกอดอกพยักหน้าอย่างเอาจริงเอาจัง
....................ใช่......คนนี้ต้องขอยอมรับเลยจริง ๆ ให้ตายเหอะ พระเจ้า............................
กริมจอว์คิดในใจ....
หนุ่มผมฟ้า เริ่มหมดความมั่นใจในตัวเอง...ทั้ง ๆ ที่ก่อนหน้านี้ หนุ่ม ๆ สาว ๆ ต่างมารุมล้อมเขาโดยที่เขาไมได้เชิญมาด้วยซ้ำ แต่นี่.....
ทั้งตามตื๊อ
ทั้งตามจีบ
ก็ไม่เห็นว่าอีกฝ่ายจะมีท่าทีชอบเขาหรือว่าหลงเขาเหมือนคนอื่น ๆ เลยแม้แต่น้อย
เขาไม่ถูกใจคนนั้นหรือไงนะ?
มีอะไรที่ยังต้องแก้ไขอีกล่ะ?
หน้าตา......
เราก็ออกจะหล่อขนาดนี้แท้ ๆ.................
นิสัย......
เป็นคนเท่ห์อย่าบอกใคร....
รูปลักษณ์........
หุ่นเพอร์เฟค....สูงอีกตะหาก....
สมอง.....
เราก็เรียนดีหนิ.....
(สรุป..........ที่นึกมาทั้งหมดแกชมตัวเองใช่ไหมกริมจอว์-*-)หนุ่ผมฟ้านั่งคิด ๆๆๆ คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออก เขาบกพร้องตรงไหนอุลคิโอร่าถึงได้ไม่ชอบเขา?
จากเป้าหมายที่จะจีบอีกฝ่ายให้ติด....กลายเป็นว่าต้องการทำให้อีกฝ่ายหันมามองตนแทนซะแล้ว......
และด้วยความที่กริมจอว์นึกถึงภาษิตที่ว่าหัวเดียวกระเทียมลีบ(อันนี้หัวเดียวบ๊วยลีบ-*-)เขาจึงนำเรื่องนี้ไปปรึกษาเพื่อนแท้ เพื่อนตาย เพื่อนจริงใจ ของเขา โดยลืมไปว่า ไอ้เพื่อนแท้ เพื่อนตาย เพื่อนจริงใจของเขานั้น....มันเป็นเพื่อนกิน เพื่อนปลอม และเพื่อนจอมหลอกลวงเสียมากกว่า....
"ชั้นว่ามันแล้วแต่คนนะ อุลคิโอร่าอาจจะไม่ชอบคนแบบนายก็ได้"อิชิดะขยับแว่นก่อนจะหันไปนั่งอ่านหนังสือต่อ
"ชั้นก็ว่าอย่างนั้นแหละ เพียงแต่คนเราสมัยนี้มองคนที่หน้าตาไปซะแล้ว"เร็นจิยักไหล่แล้วสายหัว
"และอุลคิโอร่าไม่ใช่พวกมองคนที่หน้าตา...."อิจิโกะเสริม
"แต่ฉันว่า หน้าตาฉันน่าจะหล่อจนทำให้อุลคิโอร่าเคลิ้มได้นา"กริมจอว์ชมตัวเองต่อหน้าเพื่อน ๆ ได้หน้าตาเฉย....
"เหรอ....แต่ชั้นว่านี่แหละข้อเสียของนายเลยล่ะ"ฮิทสึกายะเอ็ดเข้าให้
"ความหล่อน่ะเหรอ?"กริมจอว์ถามกลับทันควัน
"ไม่ใช่!!!!!"เพื่อน ๆ ทั้งกลุ่มหันมาตวาดใส่อย่างเหลืออด ไม้เว้นกระทั่ง แช้ด-*-
"ฉันหมายถึงเรื่อง....'หลงตัวเอง' ตะหากเฟ้ย"เจ้าหนูอะตอมตอบอย่างหงุดหงิด
"ฉันเนี่ยนะหลงตัวเอง!!!?"กริมจอว์ตะโกน น้ำเสียงไม่เชื่อสุดขีด จนเพื่อน ๆ แต่ละคนทำหน้า = ="
"เอาเป็นว่าแกก็ทำตัวตามแบบของแกไปนั่นแหละ ไม่แต้งเสแสร้งอะไรทั้งนั้น เป็นตัวของตัวเองน่ะแหละดีที่สุดแล้ว"ชูเฮย์ปิดท้าย....ทุกคนพร้อมใจกันปรบมือ
------------------------------------------------------------------
เวลาส่วนใหญ่ของกริมจอว์หมดไปกับการนั่ง ยืน เดิน และตาม 'มอง' อุลคิโอร่า แม้แต่กริมจอว์เองก็ไม่รู้ตัวว่าตัวเองเป็นได้ถึงขนาดนี้ แต่ยิ่งมอง เขาก็รู้สึกว่าละสายตาไปจากร่างบางไม่ได้เลยจริง ๆ
ไม่ว่าจะเป็นผมสีดำ ผิวขาวซีด ตาสีเขียวกลมโต หรืออะไรก็ตามของร่างบางนั้น เขาชอบหมด.....ทุก ๆ อย่าง
"ฉันว่าแกชอบเจ้านั่นเข้าแล้วจริง ๆ หว่ะกริมจอว์"อิกคาขุตบไหล่
"ไม่ม้างงง~ ฉันก็แค่ชอบมองเขาเท่านั้นเอง แต่อย่าเข้าใจปิดไปพวก!!! ฉันก็แค่ ชอบมอง เฉย ๆ ไม่ได้ชอบอะไรจริงจัง ก็แค่ชอบมอง น่ะ มอง!!"กริมจอว์ขึ้นเสียงอีกเมื่อพบว่าเพื่อน ๆ แต่ละคนต่างทำหน้าเจ้าเล่ห์และหัวเราะหึหึ......
"เอาเหอะ พูดได้พูดไปเรื่องไม่ชอบน่ะ แต่ถ้าวันไหนแกชอบเขาขึ้นมาจริง ๆ แกคงปฏิเสธใครไม่ได้หรอกนะ....ไม่ว่าจะกับพวกฉัน กับคนอื่น ๆ หรือว่ากับตัวแกเองก็ตาม...."ชูเฮย์พูดปิดท้ายอีกครั้ง ทำเอาทุก ๆ คนสงสัยว่าวันนี้ไปอ่านหนังสือปรัชญาชีวิตที่ไหนมา...?
------------------------------------------------------------
"งานละครฝรั่งเศส!!!!!!!!!!!!!!!!!???"ทุกคนในสายฝรั่งเศสตะโกน เมื่ออาจารย์อุราฮาร่าเรียกประชุมสาย
"ใช่ครับ หรือว่าพวกเธอไม่รู้ว่าเราจัดกันทุก ๆ ปีครับ?"
"รู้ครับ แต่ว่าเราแค่ตกใจเพราะว่าปีนี้จัดเร็วกว่าทุก ๆ ปีนี่ครับ"อิชิดะพูด
"ก็แค่ช่วงเดือนที่เราจัดมาตลอดมีงานสำคัญที่ต้องแข่งกับโรงเรียนอื่นในฝรั่งเศสด้วยน่ะสิครับ"อุราฮาร่ายิ้ม
"อืมม์ ปีที่แล้วเราแสดงเรื่อง Romio et Juliette สินะครับ แล้วปีนี้ล่ะ?"อิจิโกะถาม
"ปีนี้.....เราจะแสดงเรื่อง Le Roi Soliel (เลอ คัว โซเลย)กันครับ"
"เรื่องของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ใช่มั้ยครับ?"เร็นจิแทรกขึ้นมา
"ใช่ครับ ทีนี้ให้ทุกคนตัดสินใจว่าจะอยู่ฝ่ายไหนกันนะครับ ฝ่ายแรก คือฝ่ายนักแสดง ฝ่ายนี้สำคัญมาก ถ้าไม่มีนักแสดงเราก็แสดงไม่ได้ถูกไหมครับ? ฝ่ายที่สอง ฝ่ายฉาก ฝ่ายนี่งานหนักหน่อยนะครับ ฝ่ายต่อไป ฝ่ายเสื้อผ้าหน้าผม ฝ่ายนี้ต้องแต่งตัวและแต่งหน้าให้นักแสดงนะครับ ฝ่ายสวัสดิการ คอยซื้อโน่นนี่ให้นักแสดงนะครับ เช่นข้าว น้ำ ฝ่ายต่ไป ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ฝ่ายนี้ต้องมีอย่างมาก 3-4 คน คอยประชาสัมพันธ์ละครเราให้พวกนักเรียนชั้นอื่น ๆ และโรงเรียนอื่นนะครับ ฝ่ายต่อมา ฝ่ายคอมพ์ แต่งกราฟฟิกเวลาเราโฆษณางานละครในครับ ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเวที ฝ่ายไฟ ฝ่ายนี้ไม่มีปัญหา ฝ่ายสถานที่ คอยเคลียร์สถานที่เวลาคนเข้า-ออกนะครับ และฝ่ายสุดท้าย ฝ่ายขายบัตร....ครับ"อุราฮาร่าอธิบายยืดยาว
"ใครจะอยู่ฝ่ายไหนลงชื่อได้ที่หัวหน้าของแต่ละฝ่ายเลยนะครับ"
"แกจะอยู่ฝ่ายอะไรวะ กริมจอว์?"เร็นจิถาม
"นักแสดงว่ะ"กริมจอว์ตอบอย่างภาคภูมิใจ
"งั้นฉันลงนักแสดงด้วยละกัน"อิจิโกะพูด
กริมจอว์เดินไปลงชื่อที่ฝ่ายนักแสดง....และต้องชะงัก เมื่อเห็นชื่อของคนที่เขาไม่คิดว่าจะมีอยู่ในฝ่ายนี้ด้วย อยู่บนแผ่นกระดาษ..........
ฝ่ายนักแสดง
1.คุจิกิ ลูเคีย ปี1
2.มัตสึโมโตะ รันงิคุ ปี3
3.มาราดาเมะ อิคาขุ ปี1
4..............................
..............
.....................
.
.
.
.
.
.
.
4. อุลคิโอร่า ชิฟเฟอร์